HOMENAXE A ALMUDENA GRANDES

 O pasado 27 de novembro deixounos unha gran escritora, ella fixo que moitos xovenes chegaran a coñecer unha etapa importante da nosa historia, a través da súa obra seguirá con nós.

Dende o club de lectura rendimos homenaxe coa lectura da súa obra.

La avenida de las ilusiones. Xavi Barroso

De serventa nunha casa burguesa a estrela do Paralelo. A vida dunha muller que se adiantou ao seu tempo. Unha novela emocionante e convulsa como a época que retrata. Barcelona 1909. As irmás Francisca e María Romero chegan á cidade en plena Semana Tráxica para servir en casa dos Puig, unha adiñeirada familia da burguesía catalá. Nas rúas os traballadores loitan por unhas condicións máis dignas, mentres a clase alta aférrase aos seus privilexios. Francisca ten un carácter indomable e a cabeza chea de paxaros, soña con ser artista e unha vida máis libre e emocionante que a que a sociedade destinoulle. Pronto coñecerá a Joan, un mozo anarquista que lle roubará o corazón e descubriralle o brillo e a maxia do Paralelo. Pero un fatídico acontecemento sacode a alma das irmás Romero e empuxa a Francisca a perseguir o seu soño: converterse na raíña dos teatros do Paralelo. Francisca buscará o seu lugar e xogará coas súas lealdades nunha Barcelona revolucionaria e en plena ebulición teatral. Coñecerá o lado máis escuro da cidade, vivirá a humillación, a soidade, a traizón e un amor imposible que marcará a súa vida. Pero nunca renunciará ao seu soño. Nunha época en que as mulleres nin sequera tiñan dereito ao votar.

La madre de frankestein. Almudena Grandes

En 1954, o novo psiquiatra Germán Velázquez volve a España para traballar no manicomio de mulleres de Ciempozuelos, ao sur de Madrid. Tras saír ao exilio en 1939, viviu quince anos en Suíza, acollido pola familia do doutor Goldstein. En Ciempozuelos, Germán reencóntrase con Aurora Rodríguez Carballeira, unha parricida paranoica, inteligentísima, que lle fascinou aos trece anos, e coñece a unha auxiliar de enfermería, María Castejón, á que dona Aurora ensinou a ler e a escribir cando era unha nena. Germán, atraído por María, non entende o rexeitamento desta, e sospeita que a súa vida esconde moitos segredos. O lector descubrirá a súa orixe modesta como neta do xardineiro do manicomio, os seus anos de criada en Madrid, a súa desdichada historia de amor, á vez que os motivos polos que Germán regresou a España. Almas xemelgas que queren fuxir dos seus respectivos pasados, Germán e María queren darse unha oportunidade, pero viven nun país humillado, onde os pecados convértense en delitos, e o puritanismo, a moral oficial, encobre todo tipo de abusos e atropelos.

Las tres heridas. Paloma Sánchez - Garnica

Ernesto, un escritor sempre á procura da súa gran obra, atopa unha antiga caixa de latón que contén a fotografía dunha moza parella, Mercedes e Andrés, xunto cunhas cartas de amor. Comezará a indagar na historia da parella a través dos datos que obtén das cartas. A intrigante imaxe, tomada o día que empezaba a guerra civil, e o posible destino dos seus dous protagonistas axudaranlle a escribir a súa gran novela mentres se converte en testemuña das feridas do amor, da morte e da vida. As tres feridas é unha novela de reconciliación, de sentimentos, de amores e de ausencias que nos descobre as únicas razóns polas que é importante vivir e morrer.

La sonata del silencio. Paloma Sánchez - Garnica

Marta Ribas tiña un futuro prometedor cando coñeceu a Antonio, pero unha lealdade mal entendida trastornará as súas vidas. Cando Antonio cae enfermo, Marta vese obrigada a poñerse a traballar, expoñéndose ás murmuraciones da veciñanza e á indignación do esposo, humillado no seu hombría. Pero a Marta preséntaselle unha inesperada oportunidade que lle permitirá salvar a súa propia supervivencia e a da súa filla, e atopar, por fin, o seu lugar no mundo. A sonata do silencio é unha novela de paixón, celos e soños anhelados. É a historia dunha España de posguerra, de castañeras e carboeiros, de cócteles en Chicote e de medias de nailon de estraperlo. É un edificio calquera onde a riqueza e a pobreza, o triunfo e o fracaso só están separados por un tabique.

Inés y la alegría. Almudena Grandes

Toulouse, verán de 1939. Carmen de Pedro, responsable en Francia dos decimados comunistas españois, crúzase con Jesús Monzón, un ex cargo do partido que, sen ela intuílo, alberga un ambicioso plan. Meses máis tarde, Monzón, convertido na súa parella, organizou o grupo máis disciplinado da Resistencia contra a ocupación alemá, prepara a plataforma da Unión Nacional Española e conta cun exército de homes dispostos a invadir España. Entre eles está Galán, que combateu na Agrupación de Guerrilleiros Españois e que cre, como moitos outros no outono de 1944, que tras o desembarco aliado e a retirada dos alemáns, é posible establecer un goberno republicano en Viella. Non moi lonxe de alí, Inés vive recluída e vixiada en casa do seu irmán, delegado provincial de Falanxe en Lérida. Sufriu todas as calamidades desde que, soa en Madrid, apoiou a causa republicana durante a guerra, pero agora, cando oe ás agachadas o anuncio da operación Reconquista de España en Radio Pirenaica, Inés ármase de valor, e de secreta alegría, para deixar atrás os peores anos da súa vida.

Las tres bodas de Manolita. Almudena Grandes

No Madrid recentemente saído da guerra civil, sobrevivir é un duro oficio cotián. Especialmente para Manolita, unha moza de dezaoito anos que, co seu pai e o seu madrastra encarcerados, e o seu irmán Antonio escondido nun taboado flamenco, ten que facerse cargo da súa irmá Isabel e doutro tres máis pequenos. A Antonio ocorreráselle unha maneira desesperada de prolongar a resistencia nos anos máis terribles da represión: utilizar unhas multicopistas que ninguén sabe poñer en marcha para imprimir propaganda clandestina. E quererá que sexa a súa irmá Manolita, a señorita «Comigo Non Contedes», quen visite a un preso que pode darlles a clave do seu funcionamento. Manolita non sabe que ese raparigo tímido e sen aparente atractivo vai ser en realidade un home determinante na súa vida, e quererá visitalo de novo, despois de varios periplos, no destacamento penal do Val dos Caídos. Pero antes deberá descubrir quen é o delator que merodea polo barrio.

La voz dormida. Dulce Chacón

Un grupo de mulleres, encarceradas na madrileña prisión de Vendas, enarbora a bandeira da dignidade e a coraxe como única arma posible para enfrontarse á humillación, a tortura e a morte. Poucas novelas podemos cualificar como imprescindibles. A voz durmida é unha delas, porque nos axuda a mergullar no papel que as mulleres xogaron durante uns anos decisivos para a historia de España. Relegadas ao ámbito doméstico, decidiron asumir o protagonismo que a tradición lles negaba para loitar por un mundo máis xusto. Unhas na retagarda, e as máis ousadas na vangarda armada da guerrilla, onde deixaron a evidencia da súa valentía e sacrificio.